ରକତ ଦାନ ମହତ ଦାନ – ନାରାୟଣ ଚନ୍ଦ୍ର ସେନାପତି

ଲେଖକ ପରିଚୟ

+ ଏହି ଲେଖକଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଲେଖା ପଢିବାକୁ [ଏଠାରେ କ୍ଲିକ କରନ୍ତୁ]

ଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଭିନ୍ନ ଜାତି ଆମେ ସିନା 

(ଆମ) ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ପରା ସମାନ
ତଥାପି ଆମର ମନେ ଭେଦ କିମ୍ପା
କପଟ ହିଂସାର ମିଶାଣ ।
ଶାଗ,ବାଇଗଣ,ସଜନା ଛୁଇଁ ତ
ଏମିତି କେତେ ଧାତୁସାର
ଖାଇଲେ ପରା ଏ ଦେହରେ ସଞ୍ଚରେ
କି ଅଦ୍ଭୁତ ବିଜ୍ଞାନ ଆସର।
ସରଳ ତରଳ ଦରବଟି ସିନା
ଜୀବଦେହେ ମୂଳପିଣ୍ଡ
ରାକ୍ତହୀନତାଟା ଶରୀରେ ଛୁଇଁଲେ
ବୁଦ୍ଧି ବଳ ହୁଏ ପଣ୍ଡ ।
ସୁଷମ ଖାଦ୍ୟଟା ହଜମ ହୋଇଣ
(ତା) ସାର ଯେବେ ମିଶେ ରକତେ
ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ
ସବୁ କର୍ମ କରୁ ଜଗତେ ।
ରଙ୍ଗଟା ସିନା ତା ସମାନ ଦିଶଇ
ବିଭାଗ ତା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ
କାହାର ତ “ଏ”,କାହାର “ବି”, “ଓ” 
ଯୁକ୍ତ ବିଯୁକ୍ତେ ବର୍ଣ୍ଣନ  ।
ଘନତା ବଢିଲେ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ
ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିପଦ
ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ  ଘନତା କମିଲେ 
(ହୁଏ)ଦୁର୍ବଳ ମଥାଠୁ ପାଦ  ।
ରକ୍ତ ଯେବେ ଦେହେ ହୁଏନା ତିଆରି
ସିକିଲିନ୍ ମାଡ଼ିଆସେ
ଜମାଟ ବାନ୍ଧି ସେ ଗ୍ଲୁକୋଜର ସାଥେ
ମଧୁମେହ ହୋଇ ବସେ ।
ଜୀବାଣୁ, ଭୁତାଣୁ ମିଶିଲେ ତା ଦେହେ
ଡେଉଁ ସାକ୍ଷାତ ମର୍କଟ
ମହାମାରୀ ଏଡ଼ସ ସାଥେ ନାନା ରୋଗ
ନଚାଏ ଦୁଷ୍ଟ କର୍କଟ ।
ଦେଶ ଜାତି  କଥା  କାନରେ ବାଜିଲେ
ହୁଏନା (ଯା) ରକ୍ତ ଗରମ
ଶଙ୍କର ନିଶ୍ଚେ ସେ ଦେଶଦ୍ରୋହୀ ନାମେ
ବଞ୍ଚେ ଧିକ ତା ଜନମ ।
ଏ ରକ୍ତ ସମର୍ପି ଦେଶକୁ ସ୍ବାଧୀନ
କରିଥିଲେ( ମୋ )ଦେଶ ଲୋକ
ଏବେବି ସୀମାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧେ ରକ୍ତ ଦେଇ
ସାଜନ୍ତି ବୀର, ସୈନିକ ।
ଦୁର୍ଘଟଣା ହେଲେ ରକତ ଯା ବହେ
ତାହାର କ୍ଷତି ପୂରଣ
ମହତ ଲୋକଟି କରି ରକ୍ତ ଦାନ
ବଞ୍ଚାଏ କେତେ ଜୀବନ ।
ରକ୍ତ ଦାନ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଏଇ
ବିଶ୍ୱ ଦରବାରେ ନାହିଁ
କର ଧର୍ମ ପୁଣ୍ୟ ଏ ମହତ ଦାନ
ଆଶିଷ ଦିଅ ଗୋସାଇଁ ।
 ନାରାୟଣ ଚନ୍ଦ୍ର ସେନାପତି, ଜମ୍ଭରା, କେନ୍ଦୁଝର

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *