ପଟିଦିଅଁ ମୋର କଳାଗୋସାଇଁ – ପ୍ରଣତି ମହାପାତ୍ର

ବରଷକେ ଥରେ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନେ ଢାଳି ସୁନାକୁଅ ପାଣି, ମହାଆନନ୍ଦରେ ମହାସ୍ନାନ କରୁ ସାଥେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ । ଲୀଳାମୟ ପୁଣି କେତେ ଲୀଳାଖେଳା କରୁ ଏ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳେ, ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ ଙ୍କର ବେଉସା ବଢାଉ ପଟିଦିଅଁ ପୂଜା ମେଳେ । ସ୍ନାନ କରି ଶୋଉ ଅଣସର ଘରେ ଜ୍ୱର ବାହାନାରେ ତୁହି, ଅଲାରନାଥରେ ଦରଶନ ଦେଉ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଶୂନ୍ୟ ଥାଇ । ତୋ ସ୍ନାହାନ ଦିନେ ମୋହର ଜନମ କେଡେ ଭାଗ୍ୟବତୀ ମୁହିଁ, ହେଲେ ପଟିଦିଅଁ ଦରଶନ କିବା ଭାଗ୍ୟରେ ମୋହର ନାହିଁ ? ମନପ୍ରାଣ ସଦା ଝୁରୁଛି କାଳିଆ ତୋ

ଆମେ ଦୁହେଁ ବିଭୋର – ଓମ୍ ପ୍ରକାଶ ବିଶ୍ୱାଳ

ଶ୍ରାବଣର ପହିଲି ବର୍ଷାରେ ଭିଜାମାଟିର ବାସ୍ନା ପରି, ତମ ଦେହର ଭୁରୁଭୁରୁ ଗଂଧ ମୋତେ ଆନମନା କରେ, ମନ ଖୋଜେ ତମକୁ ଏ ବର୍ଷାରେ... ତମେ ଥାଆନ୍ତକି, ମୋ ପାଖରେ,..., ତମେ ବର୍ଷାରେ ଭିଜୁଥାନ୍ତ, ମୁଁ ତମ ପ୍ରେମରେ ଭିଜୁଥାନ୍ତି ଭିଜିଭିଜି ଆମେଦୁହେଁ, ପାଲଟନ୍ତେ ଦେହରୁ ବିଦେହ... ତମେ ବି ବିଭୋର, ମୁଁ ବି ବିଭୋର... ଦୋଳସାହି, ଭଦ୍ରକ

ତୁମରି ଓଠର ହସ – ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ତ୍ରିପାଠୀ

ତୁମରି ଓଠର ହସ କଲାମୋତେ ବେହୋସ ବଦଳିଲା ମୋ ଦୁନିଆଁ ପାଇ ତୁମ ପରଷ ଅବୁଝା ଏ ମନ ଝୁରେ ଯାଅନି ଘଡ଼ିଏ ଦୁରେ ଆସ ଆସ ତୁମରି ଓଠର ହସ - - - - ଆକାଶେ ଉଡୁଛି ଆଜି ସାଜି ପ୍ରେମ ପକ୍ଷୀ ସବୁ ଖୁସି ପାଇଯାଏ ତୁମକୁ ମୁଁ ଦେଖି ଭଲମୁଁ ପାଉଛି ଏତେ ଛନ୍ଦିତ ଦେଇଛି ମୋତେ ପ୍ରେମର ଫାଶ ତୁମରି ଓଠର ହସ- - - - ତୁମ କଥା ସବୁ ଲାଗେ ମହୁଠାରୁ ମିଠା ତୁମ ତେରେଛା ନଜର ଲଗାଏ ପ୍ରେମ ଛିଟା ତୁମେ ଋଷି ଚାଲିଗଲେ ଏଇମୋ ମନ

ହେ ନୀଳାଦ୍ରି ନାୟକ – ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର

ତୁମେ କି ବୁଝିବ ଦୁଃଖୀ ର ଦୁଃଖ ହେ ନୀଳାଦ୍ରି ନାୟକ ବଡ଼ ଦେଉଳ ର ବଡ ଦିଅଁ ତୁମେ ତୁମେ କି ଶୁଣିବ ଗରୀବ ଡାକ ।। ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ମୋର ଭଙ୍ଗା କୁଡିଆ ଦିନରେ ସୂରୁଯ ରାତିରେ ତାରା ଦୀନ ଦାରିଦ୍ର୍ୟତା ଭରିଦେଲ ପୁଣି ଦାଉ ସାଜଇ ମୋ ପେଟର ଭୋକ ତୁମେ କି ବୁଝିବ ଦୁଃଖୀ ର ଦୁଃଖ ।। ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୁଃଖ ଆବର ସହି ସହି ଏବେ ତୁଠ ପଥର ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳ ଭିତରେ ଏମିତି କଟିଲାଣି ଆସି ଜୀବନ ଯାକ ତୁମେ

କାଇଞ୍ଚ ମାଳି – ପ୍ରକାଶ କୁମାର ଚାନ୍ଦ

ଆଖି ତୁମ ଆଖି ନୁହେଁ ବନ୍ଧୁକର ଗୁଳି ଓଠ ତୁମ ଓଠ ନୁହେଁ ପଦୁଅଁର କଳି । ମନ ତୁମ ମନ ନୁହେଁ ଅଛିଣ୍ଡା ଗଣିତ ପ୍ରେମ ତୁମ ପ୍ରେମ ନୁହେଁ ଅଵୁଝା ସାହିତ୍ୟ ସ୍ୱପ୍ନ ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନ ନୁହେଁ ସତେ କି ବିଜୁଳି । ଆଖି ତୁମ ଆଖି ନୁହେଁ ଵନ୍ଧୁକର ଗୁଳି... ଚାଲି ତୁମ ଚାଲି ନୁହେଁ ସତେ ରାଜହଂସି କଥା ତୁମ କଥା ନୁହେଁ ସାତ ସୁର ଵଂଶୀ ହସ ତୁମ ହସ ନୁହେଁ କାଇଁଚର ମାଳି । ଆଖି ତୁମ ଆଖି ନୁହେଁ ଵନ୍ଧୁକର ଗୁଳି... ଜୟପୁର ଶାସନ, ପିପିଲି, ପୁରୀ, ଦୂରଭାଷ: ୯୮୫୩୩୫୪୯୩୮

ସମ୍ପର୍କେ ପଡିଲା ଫାଟ – ପ୍ରକାଶ କୁମାର ଚାନ୍ଦ

ଆଉ ଝୁରିବନି ଏଇ ମନ ତତେ ଆଉ ହସିବନି ଓଠ ଆଉ ପଡିବନି ତୋ ଗଳିରେ ପାଦ ଆଉ ହେବି ନାହିଁ ଦୁଷ୍ଟ ॥ ଆଉ ଲେଖିବିନି ତୋ ପାଇଁ ଚିଠିଟେ ରାତି ସାରା ଚେଇଁ ଚେଇଁ ଆଉ ଚାହିଁବିନି ତୋହରି ବାଟକୁ ଛାଇଟିକୁ ସାଥେ ନେଇ ବୁଝେଇ ଦେଇଛି ମନକୁ ମୋହର ହେଲେ ହେଉ ପଛେ କଷ୍ଟ ॥ ଆଉ ଯିବି ନାହିଁ ସେଇ ନଈକୂଳ ଯୋଉଠି ତ ହୁଏ ଦେଖା ଆଉ ଦେବି ନାହିଁ ତତେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ହୋଇଗଲି ଆଜି ଏକା ଆଜିଠାରୁ ସାଥି ତୋହର ମୋହର ସମ୍ପର୍କେ

ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା – ଧ୍ରୁବ ଚରଣ ବେହେରା

(ଗତ ୧୬।୦୬।୧୮ ଦିନ ଚିଲିକାରେ ଡଙ୍ଗା ବୁଡି ଘଟଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ) ମାଆ କାଳିଜାଇ ଅଭୟ ଦାୟିନୀ ଏକି କଲୁ ଅଘଟଣ କାନ ଦିନେ ଯାହା ଶୁଣିତ ନଥିଲା ଚାଲିଗଲା ଛଅ ପ୍ରାଣ ।। କେତେ ଶରଧାରେ କାହୁଁ ଆସିଥିଲେ କରିବାକୁ ତୋ ଦର୍ଶନ କି ରହିଲା ତାଙ୍କ ଭୁଲ୍ ଲୋ ମାଆ କଲୁ ଏତେ ହୀନିମାନ ।। ଫେରିଲା ବାଟରେ ମଝି ଗଣ୍ଡେ ତୋର ମୋଡି ପକାଇଲୁ କାହିଁ କେତେ ଆଶା ନେଇ ତୋର ପାହଡକୁ ଆସନ୍ତି ସୁ ଦୂରୁ ଧାଇଁ ।। ଚିଲିକା ଗଣ୍ଡରେ ଉଭା ହୋଇଅଛୁ ଦୁଃଖ

ଆଦିମତା – ଅମରେନ୍ଦ୍ର ଚୌଧୁରୀ ଓଝା

ମୌସୁମୀ ଆସିବ ବୋଲି କହୁଥିଲା.. ମୁଁ ବାରଣ କଲି.. କହିଲି, ଟିକେ ରହିଯାଅ । ମୋ ଦେହ ରେ ଏବେ ଅନେକ ତାତି.... ନିର୍ବାପିତ ହେବାକୁ ଦିଅ ମୋତେ ବୟସ ର ସୀମାରେଖା ନ ଟାଣି । ମୋ ଆଦି ମାନବ ମନ ର ଆଦିମ ଅଭିଳାଷ ସବୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ହୁଏତ କିଛି ସମୟ ଲାଗିବ । ତେଣୁ, ଅପେକ୍ଷା କର ପଡ଼ିକାର୍ଡ ଧରି ଧାଡି ବାନ୍ଧି ଡିଲର ଙ୍କ ପାଖରେ ତେଲ, ଚିନି ପାଇଁ ଯେମିତି ଧାଡି ବାନ୍ଧନ୍ତି ସାଧାରଣ ଜନତା

କୋଣାର୍କ – ଧ୍ରୁବ ଚରଣ ବେହେରା

ଭବ୍ୟ କୋଣାର୍କର ରମ୍ୟ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ହସୁଛି ଶିଳାରେ ଫୁଟି ଜୀବନ୍ତ କାହାଣୀ ଭେଟି ଦେଉଅଛି କଳାର ସେ ପରିପାଟୀ ।। ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ଦେଉଛି ବାରତା ମୁକ୍ତ ଓଢଣାକୁ ମେଲି ହସୁଅଛି ସହି ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପ୍ରସ୍ତର ଚିତ୍ର କୁ ଖୋଲି ।। ନାଟ ମଣ୍ଡପଟି ଲାଗଇ ସୁନ୍ଦର ନର୍ତ୍ତକୀର ନୃତ୍ୟ ଛାଇ ଓଡିଶୀ ଠାଣିରେ କେଶ କିରଟିରେ ସତେ କି ଆସୁଛି ଧାଇଁ ।। ପାଦର ନୂପୁର ଦିଶୁଅଛି ଶୋଭା ମାଳରେ ଯେସନେ ମଲ୍ଲୀ ତ୍ରିଭଙ୍ଗୀ ତନୁରେ କର ବେନି ଦୁଇ ସତେକି ଆସଇ ଝୁଲି ।। ଆଖିରେ ତାହାର ହଜାରେ