ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଛୁଇଁଗଲା ପରେ – ପବିତ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ଅସହ୍ୟ ତାତିରେ ଧରା ଥର ହର
ନିଦାଘ ଛୁଇଁଛି ଧରଣୀ କୂଳ
ସୂରୁଯ ହସଇ ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ
ଲୁଚକାଳି ଖେଳେ ବଉଦ ମାଳ !

ଟାଇଁ ଟାଇଁ ଖରା ସିଝାଏ ଦେହକୁ
ଛାଇ ଖୋଜେ ମନ ପାଦପ ନାହିଁ
ଦୂରରୁ ଦୂରକୁ ଅଟ୍ଟାଳିକା ମାନ
ଗଗନକୁ ଦେଖ ଯାଉଛି ଛୁଇଁ !

ଝାଇଁ ଝାଇଁ ଝାଞ୍ଜି ବହେ ଅବିରତେ
ଲୁଚିଗଲା ପରେ ଯାମିନୀ ପୁଣି
ଅନଳ ପ୍ରାୟେକ ଜଳୁଛି ସମୀର
ତପ୍ତମୟୀ ଆଜି ଧରଣୀ ରାଣୀ !

ସାଇଁ ସାଇଁ ଆଉ ଦକ୍ଷିଣା ପବନ
ବହୁନାହିଁ ତା’ର ହରଷ ମନେ
ସବୁଜ ବନାନୀ ପାଇଁ ଏ ଧରଣୀ
ଦେଖୁଛି ମଣିଷ ନିତି ସପନେ !

ନଇଁ ନଇଁ ଆସେ ଗୋଧୂଳି ଆକାଶେ
ଚାଇଁ ଚାଇଁ ଦେଖ ଚପଳା ମାଳ
ଚମକି ପଡ଼ନ୍ତି ଧରାବାସୀ ମୋର
ଛାଇ ଆଲୁଅର ଚାଲିଛି ଖେଳ !


କେଲୁଆପଲ୍ଲୀ, ଗଞ୍ଜାମ

ମନ୍ତବ୍ୟ ରଖନ୍ତୁ..