ଦୁଃଖୀ ଜୀବନ – ନରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ବେହେରା

ଲେଖକ ପରିଚୟ

+ ଏହି ଲେଖକଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଲେଖା ପଢିବାକୁ [ଏଠାରେ କ୍ଲିକ କରନ୍ତୁ]
ମୋ ଜୀବନ ଅଟେ ଲୋତକରେ ଭରା
      କହିବି କାହାକୁ ଶୁଣିବ କିଏ ?
ଜନମ ଦେଲୁତୁ କରମ ଦେଲୁନି
   ଦେଲୁନି ଜୀବନେ ସୁଖ ଟିକିଏ !
କେତେ ଆଶା ନେଇ ଜନମ ଦେଲୁ ତୁ
    ସୁଖେ କାଟିବାକୁ ଦିନଲୋ ବୋଉ
ଆଶା ଆଜି ତୋର ଆଶାରେ ରହିଲା
      ପାରୁନି ସମ୍ଭାଳି ମୁଁ ଆଜି ଆଉ ।
ପତ୍ନୀ ବୋଲି ଯାର ହାତ ଧରାଇଲୁ
       ସେ ଆଜି ସାଜିଲା ତୋର ଭଗାରୀ
ମାଆ ମାଆ ବୋଲି ଯେତେ ମୁଁ  ଡାକୁଛି
        ପଛରୁ ଗୋଡକୁ ଟାଣୁଛି ଧରି ।
ମାଆ ହେଲା ତୋର ମୁଁ ନୁହେଁ ନିଜର
      କାହିଁକି ଆଣିଛୁ ଧରି ମୋ ଘରୁ
କଥା ଦେଇଥିଲୁ ସାତଜନମକୁ
      ହେବୁନି କେବେ ତୁ ମୋଠାରେ ଭୀରୁ ।
ଜଣାପଡିଲା ତୋ ମରଦ ପଣିଆ
       ଭାବିଛୁ ମୋତେ ତୋ ଘରକୁଣିଆ
ମୋ କଥାରେ ଯଦି ନ ହେବୁ ରାଜିଲୋ
       ଦେଖିବୁନି କେବେ ସାରା ଦୁନିଆଁ ।
ଚୁଟି ଧରି ନେବି ଘୋଷାରି ଘୋଷାରି
     ଦେଖାଇ ଦେବି ମୁଁ କୋର୍ଟ କଚେରୀ
ଯେବେ ନ ଛାଡିବୁ ମାଆର ମମତା
      ପିଠିରୁ ଦେବି ତୋ ଛାଲ ଉତାରି ।
ମୋ ଉଦ୍ଧତ ପଣିଆ ଜଣା ନାହିଁ ତୋତେ
     ଚାହିଁଲେ ସାଜିବି ଆଜି ଭଗାରୀ
ନ ସାଜିବି ଯେବେ ତୋ ସଙ୍ଗେ ବଇରୀ
    ଉଠିଯାଉ ଆଜି (ଏ) ଘରୁ ସବାରୀ ।
ମୋ ଜୀବନ  ଦୁଃଖ ଶୁଣୁଛୁଲୋ ବୋଉ
     ସାହା ତୋତେ ଆଉ ହୋଇବ କିଏ ?
ଶୁଣିଲୁ କାହାଣୀ ବଢିଲା ତୋ ଦୁଃଖ
    ପୁତ୍ର ଜନମର ସୁଖ ତ ଇଏ ।।
     କହିବି କାହାକୁ ଶୁଣିବ କିଏ….
ନରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ବେହେରା
ଆଳଦା, ଖଇରା, ବାଲେଶ୍ବର

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *