ଗାନ୍ଧୀ ଓ ମାନିନୀ – ମିନାକ୍ଷୀ ପାଢୀ

ଲେଖକ ପରିଚୟ

ମୀନାକ୍ଷି ପାଢୀ
ଚିକିଟି ପେଣ୍ଠ, ଗଞ୍ଜାମ | ସଦ୍ୟ ପୋଷ୍ଟ

ଅନ୍ୟ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ପଢନ୍ତୁ

ବାଟେ ଗଲାବେଳେ ଦେଖିଲା ମାନିନୀ
ବାପୁ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ପାଖରେ,
ଖସି ପଡ଼ିଅଛି ବାଡ଼ିଟି ହାତରୁ
ମହାତ୍ମା ଙ୍କ , ରାସ୍ତା ଉପରେ।

ଆଦରେ ଉଠାଇ ଧୂଳି ଝାଡ଼ି ଦେଇ
ଧରାଇଲା ହାତେ ସଧୀରେ,
ହାତ ଯୋଡ଼ି ମଥା ଲଗାଇଲା ସିଏ
ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୟରେ।

ଫେରି ଆସୁ ଆସୁ ଡାକିଲା କିଏସେ,
“ଶୁଣିଯାଆ ମାଆ ମାନିନୀ,
ତୋ ଜୀବନ ଏବେ ସୁରକ୍ଷିତ ବୋଲି
ମୋ ମନ କାହିଁକି ମାନୁନି।

ଏ ବାଡ଼ିରେ ମୋର ନାହିଁ କିଛି କାମ
ଯତନେ ଏହାକୁ ରଖିବୁ,
ବୁଲାଇ ଚଳାଇ ଅଭ୍ୟାସ କରିଲେ
ବିପଦୁଁ ଆପଦୁଁ ବଞ୍ଚିବୁ।

ଆସିନାହିଁ ତୋର ସ୍ବାଧୀନତା ଝିଅ
ହୋଇନି ସ୍ବାଧୀନ ଭାରତ,
ନାରୀ ନୁହେଁ ନାରାୟଣୀ ତୁ ସାଜିବୁ
ରକ୍ଷା କରିବୁ ତୋ ଇଜ୍ଜତ।”

ମୀନାକ୍ଷି ପାଢ଼ୀ, ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ, ଚିକିଟୀ, ଗଞ୍ଜାମ


HTML tutorial
ଆପଣଙ୍କ କମେଣ୍ଟ ଉତ୍ତର ପାଇବାକୁ ସବ୍ସକ୍ରାଇବ କରନ୍ତୁ
ମତେ ଜଣାନ୍ତୁ
guest
0 କମେଣ୍ଟ
ଇନଲାଇନ ଫିଡବ୍ୟାକ
ସମସ୍ତ କମେଣ୍ଟ ଦେଖନ୍ତୁ