ପୟସ୍ଵିନୀ ଅଞ୍ଜନା – ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା

ବଣମଲ୍ଲୀର ମହକ prasana-kumar-madala ପୟସ୍ଵିନୀ ଅଞ୍ଜନା - ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା ଓଡିଆ କବିତା ପୁରାଣ କାହାଣୀ  ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା   ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା
ଘର ନଂ – ଏଫ୍ /୧୩, ସେକ୍ଟର – ୪
ରାଉରକେଲା, ଦୂରଭାଷ – ୭୯୭୮୧୯୨୨୨୭
ରାବଣକୁ ହତ                   କରି ରଘୁନାଥ
           ବିଭୀଷଣେ ଲଙ୍କା ଦେଲେ
ପ୍ରବୋଧିଲେ ଆଣି         ମନ୍ଦୋଦରୀ ରାଣୀ
           ଅଭିଷେକ କଲା ବେଳେ ।
ମିତ୍ରଗଣେ ଧରି             ସିନ୍ଧୁ ହେଲେ ପାରି
            ପୁଷ୍ପକ ବିମାନେ ଆସି
ବୀର ହନୁମାନ                କରନ୍ତି ରୋଦନ
           କିସ୍କିନ୍ଧ୍ଯା ଭପରେ ଭାସି ।
ଏତେ ଦିନ ପରେ          ଚିତ୍ତେ ଭାବ ଭରେ
            ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତା ଜାଗେ
ଆଞ୍ଜନେୟ ଦୁଃଖ              ଜାଣି ପଦ୍ମମୁଖ
            ଜିଜ୍ଞାସିଲେ ବାୟୁ ମାର୍ଗେ ।
ମନେ ରଖି ଆଶ             କଲେ ଅଭିଳାଷ
              ଅଞ୍ଜନାଙ୍କ ଦରଶନ
ବାନର ମାନସ                ହରଷେ ଉଲ୍ଲାସ
             ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ପରସନ୍ନ ।
ପ୍ରତିଆଗମନ                    ସୁମରି ସୁମନ
             ତୋରଣ ସଜାଉ ଭରି
ପୁତ୍ର ମୋହେ ଝୁରି             ଉରଜରେ ପୂରି
              ଦୁଗ୍ଧଧାର ଆସେ ଝରି ।
ଯାନୁ ଅବତରି                 ଭୂମାତା ସୁମରି
             ପ୍ରଣାମ କରିବା ବେଳେ
ସଂଖୋଳି ସୀତାଙ୍କୁ            ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ
           ଅଞ୍ଜନା ପାଛୋଟି ନେଲେ ।
ପଚାରିଲେ ମାତା              କୁଶଳ ବାରତା
            ଲଙ୍କା ଯୁଦ୍ଧେ କଷ୍ଟ ଯାହା
ଅଶୋକର ବନେ            ଝିଙ୍ଗାସି ଯତନେ
            ତ୍ରିଜଟା କି ହେଲା ସାହା ।
ଏତେ ଯା’ ବିପତ୍ତି               କବଳୁ ସମ୍ପ୍ରତି
             ସୁରକ୍ଷିତ ଦେଖି ସୁଖେ
ନେତ୍ରରୁ ଯେତେକ            ବହଇ ଲୋତକ
             ପ୍ରତୀତ କମଳମୁଖେ ।
ହନୁମନ୍ତ ବଳେ                ବଖାଣି ସରଳେ
             ବୁଝାଇ କହନ୍ତି ମାତେ
କିପରି ବହନ                   ଲଙ୍କାର ଦହନ
           କରିଲେ ଆପଣା ହାତେ ।
ସେତୁ ହୋଇ ପାର            ଯୁଦ୍ଧର ହୁଙ୍କାର
           ଦେଲେ ଯାହା ରଘୁନାଥ
ଯେତେକ ଆୟୁଧ               ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ବଧ
             ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଶର ଘାତ।
ଯୁଦ୍ଧେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ           ସାଥେ ଦୈତ୍ୟରାଣ
             ସାଧିଲା ରାମଙ୍କୁ ଦାଉ
ବିଭୀଷଣ ଭାଇ              ଭେଦ ନ ବତାଇ
            ରାବଣେ କି ଜିତି ଯାଉ ।
ଗନ୍ଧ ମାରଦନ                   ପର୍ବତ ବହନ
            ସୀତାଙ୍କ ଯାତନା ଗାଥା
ଶୁଣି କୋପ ଅତି                ହନୁମନ୍ତ ପ୍ରତି
            ଉଠିଲେ ଅଞ୍ଜନା ମାତା ।
ପର୍ବତ ସମ୍ମୁଖେ            ବସ୍ତ୍ର ଖୋଲି ବକ୍ଷେ
            ସ୍ତନ ଚିପି କ୍ଷୀର ଧାରେ
କରିଲେ ଦି ଫାଳ           ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷେ ଶଇଳ
             ଚକିତ କରାଇ ବାରେ ।
ଧିକ୍କାରି ହନୁକୁ                ଆବୋରି ତନୁକୁ
             କହିଲେ ଶ୍ରୀମୁଖ ଚାହିଁ
ବୃଦ୍ଧା କାଳେ ଏହି             ତେଜ ଅଛି ବହି
           ଯଉବନେ କେତେ ନାହିଁ !
ଯୁବତୀ ବୟସେ            ମୋର ସ୍ତନରସେ
             ଦେଇଛି ବଳ ଅମାପ
ଭୁଲିଲା କେମନ୍ତ                 ବଜ୍ର ହନୁମନ୍ତ
              ନିଜର ବଳ ପ୍ରତାପ ।
ସମୁଦ୍ରରୁ ତାଡି                 ଲଙ୍କାକୁ ଉପାଡି
             ଥୁଅନ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦେ
ଧିକ ମୋର ସ୍ତନ             ଆରେ ହନୁମାନ
            ଦେଲୁ ଦୁଃଖ ପରମାଦେ ।
ଅଞ୍ଜନା ବିଳାପ               ଦେଖି ମନସ୍ତାପ
            କରନ୍ତେ କୋଦଣ୍ଡଧାରୀ
କରିଲେ ବଖାଣ                 ନିୟତି ବିଧାନ
            ଅସୁର ଯେହ୍ନେ ସଂହାରି ।
ପୁତ୍ରର ନିର୍ଦୋଷ          ପଣେ ମାତା ତୋଷ
            ଆଲିଙ୍ଗନେ ବକ୍ଷେ ଧରି
କରନ୍ତେ ଆଦର               ଲଲାଟେ ହନୁର
              ଚୁମ୍ବନ ଦିଅନ୍ତି ଭରି ।

One thought on “ପୟସ୍ଵିନୀ ଅଞ୍ଜନା – ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା

ମନ୍ତବ୍ୟ ରଖନ୍ତୁ: